13 sep '19 t/m 14 sep '19

GAS

Toneelgroep Jan Vos i.s.m. Noord Nederlands Toneel / Jeroen van den Berg

'Een schokkend meesterwerk': Gas is 'Keuze van de criticus' van Theaterkrant. Het is een kroniek van zestig jaar gaswinning in Groningen én een woelige familiegeschiedenis. 'Met inventieve wendingen en van nuchtere humor borrelende zinnen. Regelmatig spat de herkenning in klaterende lachsalvo's van de tribune.' (Trouw ****).

Lichtvoetige, maar kritische voorstelling over de impact van de Groningse gaswinning.

'Een schokkend meesterwerk': Gas is 'Keuze van de criticus' van Theaterkrant. Het is een kroniek van zestig jaar gaswinning in Groningen én een woelige familiegeschiedenis. 'Met inventieve wendingen en van nuchtere humor borrelende zinnen. Regelmatig spat de herkenning in klaterende lachsalvo's van de tribune.' (Trouw ****).

Epicentrum van dit driedelige verhaal is Hotel Boelens in Hoogezand-Sappemeer. Het begint in de jaren zestig, als het eerste gas jubelend wordt afgefakkeld. Hoteleigenaar Andries Boelens probeert een graantje mee te pikken. Dan raakt zijn dochter zwanger van een NAM-ingenieur. Uiteindelijk belanden we in de 21e eeuw. Aardbevingen zorgen voor slapeloze nachten. Een van de gasten van Hotel Boelens besluit een daad te stellen.

Toneelgroep Jan Vos werkt aan een reeks actuele voorstellingen over Noord-Nederland. Rode draad zijn politieke keuzes uit het verleden, waar nu de wrange vruchten van worden geplukt. 'Onder het mom van welvaart en ontwikkeling wordt een gebied leeggeroofd. Een belangrijke voorstelling voor elke burger met historisch besef.' (NRC *****).

De Nederlandse Toneeljury: 'Toneelgroep Jan Vos heeft een toneelstuk geconstrueerd waarin persoonlijke omstandigheden, ontwikkeling van personages, het accurate feitenrelaas en de impact van de gaswinning op Groningen elkaar versterken tot een zeer boeiende en veelzijdige dramatische vertelling – waarvan de relevantie tot ver buiten Groningen reikt. Gas is een toegankelijke productie, zonder dat de makers een knieval naar het publiek maken. De toonzetting is licht, waardoor er alledaagse herkenbaarheid en directheid van de personages uitgaat, kritische noten kunnen worden gekraakt en ruimte is voor de ontladende lach van uitvergroting, satire en (zelf)spot. Als toeschouwer krijg je de kans om je steeds vanuit een andere positie tot de personages en het maatschappelijke probleem te verhouden.'