Alles moet weg
Alles moet weg
Voorstellingen
In Alles moet weg richt theatermaker Dries Verhoeven zijn blik op de morele fricties van onze laat-kapitalistische samenleving. In een doorlopende, zes uur durende installatie wordt de bezoeker deel van een levende supermarktsetting, waarin winkeldiefstal wordt onderzocht. Wat drijft de 'proletarische shopper'? En hoe ethisch zijn we echt, als niemand kijkt?
Festival Lieve Stad, 750
Genre Theater
Taal Engels met Nederlandse ondertiteling
Als bezoeker koop je een ticket voor een tijdslot, maar je kunt zolang blijven als je wilt.
Alles moet weg
In zijn nieuwste 'levende installatie' onderzoekt Dries Verhoeven winkeldiefstal. Sinds de introductie van zelfscankassa’s neemt winkeldiefstal toe. Het inspireerde Dries Verhoeven tot het onderzoeken van de morele fricties van onze laat-kapitalistische samenleving. Hij ging in gesprek met 24 mensen die af en toe iets ‘vergeten’ te betalen, met dieven in detentie en met hen die diefstal beschouwen als een vorm van politiek verzet. De proletarische shoppers en zelfverklaarde Robin Hoods werden uitgenodigd zichzelf en de wereld waarin ze opereren te onderzoeken.
Tussen de brokstukken van de vrije markt ontdekte hij een groep cynische consumenten die het opportunisme van hun economische leefomgeving hebben geïnternaliseerd; waarom deugdzaam zijn als de wereld naar de knoppen gaat? Maar, net als de supermarkt tonen deze mensen zich voor de bühne vaak voorbeeldig, ethiek is meer een kwestie van imago.
-|-
Alles moet weg is een levende installatie die zes uur per dag doorlopend kan worden bezocht. In een galerie staat een replica van een supermarktgang, uitgerust met een groot aantal cctv camera’s. Een performer, gekleed in sneeuwwitje kostuum en varkensmasker, belichaamt de neoliberale consument. Isadora Tomasi en Annica Muller spelen afwisselend. Bezoekers kunnen om de installatie lopen, tussen de producten naar binnen kijken, of via schermen de gebeurtenissen in de supermarkt volgen. Als surveillanten in een panopticum observeren zij het ‘verdachte subject’. In de verdediging van haar eigen gedrag fileert zij de contradicties van haar economische leefomgeving. De tekst is gebaseerd op de interviews met ervaringsdeskundigen en op de woorden van Jean Genet, Karl Marx, Ruben Östlund, Rachel Shteir, Mathild Clerc-Verhoeven en Slavoj Žižek.
In de pers
Theaterkrant
'Een indrukwekkende allegorie van het moderne kapitalisme...De zorgvuldigheid grenst aan perfectie. Het publiek staat er bitter bij te grinniken.'
NRC
'IJzersterke nieuwe theatrale installatie... De monoloog houdt het midden tussen een bekentenis en een aanklacht, en plaatst de toeschouwer in de complexe dubbelrol van begripvolle biechtvader en strenge surveillant.'
Het Parool
'Alles moet weg zit waanzinnig goed in elkaar. Dries Verhoeven behandelt grote morele kwesties aan de hand van een alledaagse ervaring.'
De Groene Amsterdammer
'We worden cynisch en opereren moreel dubieus, net als het ons omringende systeem.'
IMPAKT Festival
'In een ontgoochelde maatschappij zijn er steeds meer mensen met een fluïde moraal.'
Credits
concept Dries Verhoeven
performance Isadora Tomasi, Annica Muller
dramaturgie Hellan Godee, Miguel Melgares
geluidsontwerp i.s.m. Isadora Tomasi
geluidsmontage Peer Thielen
regieassistentie Didi Kreike
-|-
bouw installatie Niklas van Woerden
ondertiteling Casper Wortmann
hoofd techniek Roel Evenhuis
communicatie Esra Merkel
productie Ellen van Bunnik (’n More), Jitske Weijand, Yola Parie
Over Lieve Stad, 750
Deze voorstelling is onderdeel van Lieve Stad, 750, een gezamenlijk theaterfestival van Internationaal Theater Amsterdam en Meervaart. Ter ere van 750 jaar Amsterdam vieren we in mei een extra grote editie met meer dan 50 voorstellingen in 13 theaters door de hele stad. Het festival brengt alles samen: de kunstenaars, de podia, de verhalen en het publiek. We eren de rijke tradities van de stad, maar geven ook ruimte aan nieuwe stemmen en perspectieven. Samen maken we Amsterdam – en dat vieren we.
Vier de kunst. Vier de stad. Vier het samen.