As we are

Josephine brengt twee iconische vrouwen samen: Josephine Baker en Germaine Acogny. Twee lichamen, twee geschiedenissen, één geladen dialoog. Baker, wereldster en geprojecteerd icoon van exotisme, die dat beeld tegelijk belichaamde en ondermijnde. Acogny, grondlegger van de Afrikaanse hedendaagse dans, die het lichaam inzet als politiek en poëtisch verzet.

De voorstelling graaft niet naar een glanzend eerbetoon, maar naar frictie. Naar hoe lichamen worden bekeken, gebruikt, herinnerd en heruitgevonden. Hier wordt niet verteld, maar ontregeld. Niet verheerlijkt, maar bevraagd.

Op het podium ontstaat een spanningsveld tussen archief en aanwezigheid, tussen koloniale beelden en eigenaarschap. Dans wordt taal, en die taal weigert zich te laten temmen.

Bantu vertrekt vanuit de oorsprong van het woord: mens zijn, verbonden zijn. Maar in deze voorstelling is dat geen romantisch idee, eerder een hersteloperatie. Een terugkeer naar wat is afgebroken, weggehaald of vergeten.

De dansers dragen geschiedenis in hun lijf. Niet als concept, maar als fysieke realiteit. In ritme, breuk en herhaling ontstaat een taal die ouder is dan woorden. Een taal van adem, botten en beweging.

Bantu is tegelijk rouw en wederopstanding. Het podium wordt een plek van herinnering én opstand, waar elk gebaar zegt: ik besta, wij bestaan, wij blijven bestaan.