Cliënt E. Busken

‘Toen ik dit boek las, zag ik er meteen een voorstelling in. De hoofdpersoon E. Busken kan niets meer, alles is hem ontnomen, hij heeft alleen nog zijn gedachten, die hij met ons deelt. Hij bevindt zich in de laatste fase van zijn leven, waar werkelijkheid, droom en herinnering niet meer van elkaar te onderscheiden zijn. In dit bouwwerk van taal raken wij verzeild. Omdat Jeroen Brouwers, om met E. Busken te spreken ‘een welhaast religieus taalbesef heeft met een woordenvariëteit als een bloementuin’, verlangde ik bij het bewerken van het boek naar muziek. Om even aan de taal te ontsnappen. Maar ook om door de muziek uit de jeugd van de hoofdpersoon, dichter bij hem te komen. In deze voorstelling hoop ik mijn twee grote liefdes in mijn vak te combineren. Taal en muziek. Voor het hoofd en het hart.’

‘Het is een lot dat velen van ons wacht: we worden oud, we takelen af, we raken afgezonderd en zijn overgeleverd aan de zorg van vreemden, en we wachten op het einde… Godzijdank hebben we Jeroen Brouwers! Hij creëert een feestelijk en vlijmscherp taalmonument dat zelfs de dood op afstand houdt, ons troost en doet lachen, en laat zien dat we werkelijk vrij zijn in onze gedachten. Ik ben bijzonder gelukkig dat wij dit geestesuniversum van Cliënt E. Busken gestalte mogen geven.’