‘Kleist weet het eeuwenoude conflict tussen man en vrouw te vertalen naar een ontroerend liefdesverhaal met complexe personages. De ontmoeting tussen Penthesilea en Achilles stort hen beiden in een existentiële crisis. Ze representeert een hoopvolle, nieuwe vorm van liefde. En toch lukt het hen niet om samen te komen. Ze onderschatten elkaar, en de gevolgen zijn gruwelijk. Het stuk is daardoor meer dan een verhaal over het verschil tussen man en vrouw. Het legt bloot hoe wij de normen en waarden van onze eigen cultuur internaliseren. Kleist schreef een dramatisch stuk met een tragisch einde. Maar de échte tragedie is dat er in de samenleving waarin Penthesilea en Achilles leven geen ruimte is voor hún versie van de liefde.’