Museumnacht: The Archive Is Alive

Uit het werk van Zaïre Krieger (1995) spreekt een roep om rechtvaardigheid, liefde en de vrijheid om meer dan één ding tegelijk te zijn. Eerder dit jaar verscheen haar poëziebundel Chameleon, waarin ze onderzoekt wat het betekent om een eigen plek te creëren en jezelf volledig multidimensionaal toe te staan. Tijdens de Museumnacht neemt haar blauw geschubde, buitenaardse, grofgebekte alter ego Zireïa het over en stelt ons voor aan andere versies van Zaïre die zich niet gemakkelijk laten categoriseren.

Ze wordt daarin vergezeld door theatermaker en pianist Djuwa Mroivili (1998), die muziek, woord en beweging remixt tot een eigen vorm van storytelling. Misschien duikt ook Djuwa’s onderwater-alter ego Mx. CoelaCunt op: een hybride glitterwezen dat vis, mens, auntie, voorouder, god, archief en griot tegelijk is en dat altijd ongrijpbaar en ongedocumenteerd heeft willen zijn. Misschien dat je Mx. CoelaCunt daarom nog niet kent.

Maar Mx. CoelaCunt kent jou wel.

Want Mx. CoelaCunt weet alles.

Pas maar op.

Zangeres Kyara Harley is niet alleen performer, maar ook world builder. Geïnspireerd door haar liefde voor mode, ballroomcultuur en muziek verandert ze tijdens Museumnacht de Bookshop in the Mothership: een wereld waarin vrouwelijkheid, Blackness, queerness en radicale verbeelding de toon zetten, en collectieve energie iedereen uitnodigen om mee te bewegen.

In haar muziek klinken de erfenissen door van George Clinton, Sun Ra, Grace Jones, Earth, Wind & Fire en Janet Jackson, naast invloeden uit house, techno en pop.

Centraal in the Mothership staat haar hit ‘Activate’, Kyara’s explosieve empowerment Pride-anthem. Gedreven door zware drums, pompende bas en ballroom attitude is het een oproep aan de girls, the gays en allies: neem ruimte in, beweeg luid en weiger uitgewist te worden.

De uit Londen afkomstige performer Roxanne Pratt, ook bekend als Foxy Roxy, gebruikt paaldans, twerk, heels en lichaamstaal als vormen van storytelling. Vanuit haar Sierra Leoneaanse en Zimbabwaanse achtergrond benadert ze het lichaam als een levend archief: een plek waar kennis, herinneringen, ritmes, sensualiteit, plezier en overlevingskracht worden opgeslagen én doorgegeven.

Haar performance is daarmee niet alleen een manier om verhalen te vertellen, maar een vorm van archiveren op zichzelf. Door beweging brengt Foxy Roxy dat lichamelijke geheugen opnieuw tot leven en verandert ze het podium in een ceremoniële ruimte voor transformatie, zachtheid, kracht en vrijheid.