Theater Forever: Yeliz Pazar / Suzanne Degennaro
Theater Forever: Yeliz Pazar / Suzanne Degennaro
Summer Dance Forever en ITA presenteren een theaterprogramma vol meeslepende voorstellingen. Vanavond zie je krachtig waacking op het podium! Yeliz Pazar en Suzanne Degennaro, beiden voor het eerst met hun werk in Nederland te zien, gebruiken de dansstijl waacking om hun innerlijke strijd uit te drukken. In het groepsstuk 'Point of No Return' confronteert Yeliz het moment van onomkeerbare verandering, waarbij breuk het vertrekpunt wordt voor transformatie. In haar eerste solo 'Limbo' verkent Suzanne gefragmenteerde identiteitstoestanden, waarbij het gevoel van er tussenin zitten lichamelijke vorm aanneemt.
festival Summerdance Forever
duur 1 uur en 30 minuten
genre Dans
Language no problem
➤ Blijf na de voorstelling voor de Q&A en stel je brandende vragen!
Yeliz Pazar: POINT OF NO RETURN
Yeliz Pazar is een pionier van waacking in Duitsland, bekend om haar uitgesproken expressieve stijl. Met POINT OF NO RETURN creëerde ze het eerste volledige waacking-danstheaterwerk in Duitsland, waarbij ze de essentie ervan vertaalde naar een indringend stuk voor vijf dansers.
Het 'point of no return' beschrijft een moment dat een leven onomkeerbaar verandert. Het kan plotseling komen of na een lange aanloop. Daarna valt niets meer terug te draaien en blijft niets hetzelfde. Wat definieert die omslag eigenlijk? Waar begint zo'n moment, en waar eindigt het?
In POINT OF NO RETURN benaderen de dansers deze drempel via waacking. De dansstijl ontstond in de Afro-Latinx LGBTQIA+-discocultuur van Los Angeles in de jaren zeventig, als antwoord op uitsluiting en controle. De stijl draagt gebaren van verzet, zichtbaarheid en expressie in zich — uit ruimtes waar identiteit moest worden onderhandeld of verborgen gehouden.
Via scherpe armbewegingen, poses, ritme en muzikale precisie beweegt het stuk zich door toestanden van breuk en transformatie. Het volgt wat er gebeurt voor en na een moment waarop iets kantelt. Tussen vasthouden en loslaten, tussen wat was en wat niet langer kan zijn. Met respect voor de wortels van waacking in een gemarginaliseerde clubcultuur, wordt die tegelijkertijd opnieuw verbeeld voor de toekomst.
Suzanne Degennaro: Limbo
Suzanne Degennaro is een opkomende kracht in de internationale waackingscene, die consequent hoog eindigt in battles zoals Summer Dance Forever. En wie vergeet haar opvallende optreden in Mounia Nassangars STUCK, gepresenteerd op SDF 2024! Limbo is haar eerste solocreatie en haar eerste werk voor het podium, gevormd door een praktijk die beweegt tussen battlecultuur, performance en introspectie.
Tussen intieme duizeling en fysieke expressie verkent Limbo een toestand van tussenin: noch vertrek noch aankomst, maar een troebele ruimte waar twijfel vat krijgt. Via de bewegingstaal van waacking geeft Suzanne vorm aan een innerlijke wereld waar vreugde, melancholie en verzet naast elkaar bestaan.
In een dans die zowel flamboyant als opgeschort is, roept Limbo de intersekse-ervaring op. Een gefragmenteerde verhouding tot gender, het gevoel naast zichzelf te leven, en een generationeel gevoel van drijven — alsof men op de rand staat van iets dat nooit helemaal aankomt.
Geïnspireerd door liminale ruimtes — die lege maar vreemd vertrouwde zones van de post-internetverbeelding — beweegt het stuk zich door zachte ongemakkelijkheid, geobserveerde eenzaamheid en eindeloos wachten. Limbo wordt een stille kreet en een opgeschorte viering: een poging te dansen wat moeilijk onder woorden te brengen is. Met deze eerste solo creëert Suzanne een intiem en confronterend werk over identiteit in beweging — een dans van randen, onrust en ongetemd schoon.