Collection & Heritage

Een vrouw met lang donker haar en een bril vertelt met gebarende handen over een groot schilderij van een man in een openstaande deur, aan een okergele gang; een kleine groep luistert, onder wie een vrouw in een roze shirt en iemand met een pet en de armen over elkaar.

Leidseplein has been the cultural heart of Amsterdam for centuries

The Stadsschouwburg of 1894 is a monumental house for drama and dance. But did you know that on the way to your seat you walk past one of the largest public art collections in the city?

Almost 200 paintings, photographs and sculptures hang throughout Amsterdam's Stadsschouwburg. And behind the auditoriums lie spaces with stories you cannot see from outside.

A house for drama, music and dance

The present Stadsschouwburg is not one building but a complex of buildings, with the theatre of 1894 as its basis. For their design, architects Dolf van Gendt and Jan Springer looked to the Opéra Garnier in Paris. Van Gendt had earlier designed the Koninklijk Concertgebouw; Springer was director of the Koninklijke Academie van Beeldende Kunst. Together they designed not an auditorium for one art form, but a house for drama, music and dance.

You can see that in the way it is put together. Behind the neo-Renaissance façade follows a sequence of corridors and foyers that lead you step by step to the neo-Baroque Grote Zaal. You do not simply walk in: you are led there.

Op het Gijsbrechtbordes hangt een vergulde kroonluchter boven een gedekte tafel voor een hoog mozaïek met '1637', '1945' en 'MET GROOTER GLANS UIT STOF EN ASCH VERRIJZEN', tussen borstbeelden in nissen en schilderijen in gouden lijsten, gezien over een wit sierhek.

Places with a story of their own

Not everything that makes this building special hangs on its walls. Above the chandelier in the Grote Zaal is an attic, originally designed as a technical space. It was there that Ellen Vogel played the archangel Raphael in Gysbrecht van Aemstel, her voice descending upon the audience almost literally from heaven.

Beneath the stage lies another layer of history. During the Second World War, the cellars and understage areas were used by the resistance.

And then there are the corridors of the old building. Walk through them and you can almost feel the generations who walked there before you. Their presence lingers in the portraits of theatre-makers whose lives and careers were deeply intertwined with this place.

Een opengeslagen boek toont een affiche van de 'HOLLANDSCHE SCHOUWBURG' die 'GYSBRECHT VAN AEMSTEL' aankondigt op 'VRYDAG, den Eersten January, 1819', in grote zwarte drukletters op vergeeld papier.

A collection spanning centuries

The Stadsschouwburg's art collection is large and very varied in form. Large murals depict theatrical life. Production photographs of ITA Productions and productions by Toneelgroep Amsterdam bring the theatre closer. And almost 200 paintings, photographs and sculptures give a picture of several centuries of drama, opera and dance. It is the largest historic theatre collection that is permanently accessible: you do not need a museum card for it, only a ticket for a show or a guided tour.

Louis and Theodora Bouwmeester, who opened the new building in 1894, look out at you from several portraits. In that way the collection is not only art, but also the memory of the house.

Een groot gearceerd kunstwerk in pasteltinten toont een toneel vol steigers en trappen: links een figuur met een geitenkop naast iemand met een doek, in het midden een witte stoel in een lichtbundel, rechts twee mannen die een groot gordijn aan een stok hijsen en een danseres in tutu op de trap.

The Gallery of Honour

The collection began in 1900 with a loan from the Rijksmuseum. It included the large portrait of the famous actress Johanna Ziesenis-Wattier, whom Napoleon once called "the greatest actress in Europe". It has now hung in the Koninklijke Foyer for more than 125 years.

After 1900 the collection grew through gifts and commissions, and with them exceptional artists entered the building. Portrait painters such as Thérèse Schwartze, J.W. Pieneman, Frits Schiller, Nicolaas Wijnberg and Lizzy Ansingh hang alongside more recent work by Anton Corbijn, Marlene Dumas, Iris Kensmil and Ahmet Öğüt. Look closely and you see not only the history of the theatre, but also that of Dutch portraiture.

Een vrouw met lang donker haar en tatoeages op haar armen houdt een tablet met een zwart-witbeeld van een figuur met wit geschminkt gezicht omhoog voor een groot schilderij in een gouden lijst, terwijl twee bezoekers, onder wie iemand met kort grijs haar en een bril, omhoog kijken.

A collection that keeps growing

What makes it special is that work is added every year. On an actor's anniversary, for example, or on their farewell.

The winner of the Theo d'Or receives, in collaboration with Stichting Oeuvre Jan van der Vossen, a portrait of their own choosing. And together with The Need for Legacy and the Nederlands Theaterfestival we unveil a portrait every year that makes the life and work of theatre-makers of colour visible. All these works find their way into the Gallery of Honour, which has been built up in the theatre since 1900.

Van onderaf gezien staan bezoekers in kleurrijke kleding op een trap onder een schilderij van een man met grijze baard en pet in een lila colbert, met een hand op zijn borst tegen een rode achtergrond; vooraan lacht een vrouw in een veelkleurige blouse.

Een hand met ringen rust op de wang van een bronzen kop met groene patina op een zwarte stenen sokkel, terwijl een man met grijs haar en een bril en een vrouw met donker krullend haar toekijken.

Naast een ingelijste zwart-witfoto van een vrouw tussen bladeren, op een ezel voor een blauw fluwelen gordijn, spreekt een vrouw in een wit pak in een microfoon, terwijl een man met grijs haar in een geruit colbert een hand naar haar schouder brengt.

The collection online

Curious about the artworks in the Stadsschouwburg? We invite you to come and explore them for yourself. Arrive a little early before your performance and take some time to look around.

All artworks have also been photographed and are available to view in our digital collection.

Go to the digital collection

Geschilderde droomscène: op de voorgrond een danseres in een wit balletkostuum naast een zwaan; daarachter een merenlandschap met heuvels, en in de lucht twee vliegende zwanen naast een zwevende danseres in wit gaas. Links op een balustrade danst een derde figuur in een roze pak op spitzen. Op het plaatje onderaan: Olga de Haas, 9 sept. 1944 – 1 sept. 1978, door Diana Vandenberg.

The collection is never complete

ITA is building a programme in which Stadsschouwburg Amsterdam, the collection and its heritage are given greater visibility. Through research into that heritage and care of the collection, we want to make the canon more complete - so that the stories that have long gone untold are given a place here too.

That does not stay behind the scenes. With programmes in The Bookshop, workshops and guided tours we show what we find and how we look at our history today, and we are glad to discuss it with you. On the first Saturday of every month there are public guided tours in Dutch and English. Led by an experienced guide, you walk through the building and hear a great deal more about the history, the collection and the future of Amsterdam's Stadsschouwburg.

If you would like to talk about the collection or have any questions about it, please contact Diederik Imfeld, Collection & Heritage coordinator, at diederik.imfeld@ita.nl.

Langs een gebogen okergele gang met rode vloerbedekking hangen grote kunstwerken, waaronder een grote foto waarop een blootsvoetse man in een rood-wit kostuum met steek zit, en een schilderij van een figuur met een gouden aureool in een rijk bewerkt gewaad; ervoor staan bronzen koppen op consoles.

Guided toursGo to

History of the houseGo to

CollectionGo to

ITA historyGo to